Column

Over open dagen en kinderliedjes ...

Het begint er zo langzamerhand toch wat op te lijken daar op de Stationswei. Gekleurd asfalr, een (eindelijk) geëgaliseerde berm en oh wonder, een prachtig bushokje. Nou moet de wegwijzer nog rechtgebogen worden, want als je naar Brantgum wilr, kom je in Hiaure terecht. Maar wat niet is, kan nog komen. Het brengt wel heel wat teweeg, zo'n renovatie. Verkeer dat dagenlang vastloopr, levensgevaarlijke capriolen op het fietspad en klagende dorpsbewoners die vinden dat ze toch wel heel ver moeten lopen naar de bushalre. Aan de andere kant heeft het ook z'n positieve kanten. Die bewoners hebben zich helemaal uitgeleefd!
Prachtig aangelegde tuintjes, keurig bestrate opritjes, hier en daar een paalrje verduisteren, maar het resultaat is prachtig! Ze kunnen de Stationsweg zo wel de prijs voor de mooist versierde straat toekennen. Alleen dan moeten ze het fraaie aanzicht niet ontsieren met een paar zelfgemaakte poppen. Heel creatief natuurlijk en met de beste bedoelingen, maar op zo'n flitsende boulevard lijkt het natuurlijk nergens op. De bus bleef er ook al voor staan, want de chauffeur dacht dat er een paar welbekende Hantumers op de bus zaten te wachten.

Ik snap trouwens niet dan ze onder zo'n keurig aangelegde weg geen veetunnel aanleggen. Want herhaaldelijk vinden er veetransporten plaats van de ene naar de andere kant van de weg. Met alle gevolgen van dien. Het asfalr krijgt een zeker kleurtje, omgewoelde bermen en zenuwachtige verkeersdeelnemers die nietsvermoedend een horde kalveren op zich af zien komen. Het is dat ondergetekende onverschrokken de kudde tegemoet trad, anders had het jongvee zich in de levensmiddelenkar van onze versspecialist uitgeleefd op de groentenafdeling... We wachten nog op de open dag van de bewoners van het Dockumer Lokaeltsje, want het resultaat mag gezien worden!
Die open dagen zijn ook in tegenwoordig.

Schoolrje dit, bedrijfje dat, omrop Fryslân of vliegbasis Leeuwarden, we kunnen maar uitkiezen. Dergelijke dagen zijn eigenlijk maar saai, maar de initiatiefnemers doen er alles aan om bezoekers te lokken. Zo stoppen ze in Dokkum pakken papier achter je ruitenwisser en schreeuwen grote reclameborden je toe. Over die ruitenwisserpapieren ben ik ook niet zo te spreken. Want wat moet je ermee? Je bent toch niet van plan om daar naar toe te gaan, dus dat papier kan wel weg. Maar je bent netjes opgevoed en je gooit het dus niet op straat. Dan maar achter de ruitenwisser van de naast je geparkeerde auto. Ik zag tot mijn genoegen dat er meer automobilisten met dezelfde gedachte waren, want de auto achter mij was voorzien van een stuk of vijf schreeuwende papierrjes.

Als ze nou een shantykoor hadden uitgenodigd voor zo'n open dag, dan was daar nog enige wervingskracht vanuit gegaan. Maar de heren koorleden lieten verstek gaan. Hadden het te druk of hadden andere verplichtingen. Kunnen ze weer eens op tournee, zeggen ze het af! Wilde de bus weer eens niet starten, mannen? Of waren jullie bezig met een alrernatieve elfstedentocht georganiseerd door de plaatselijke uitbater.
Leuk idee trouwens, maar wel frappant dat de fietsers steeds bij het terras moesten stempelen. Dat is pas marketing, dat is pas een slimme bedrijfsvoering.

Tweede prijs, die renovatie van de plaatselijke horecagelegenheid. Mooi terras en een keurig gebouwde zijvleugel. De poppen missen we nog, maar misschien kunnen deze bij de open dag geleend worden. Want die komt er toch?? (Geen papieren achter de ruitenwissers, we weten allemaal de herberg te vinden...) Leuker is om met een stoet oude brommers ofzo lallend reclame te maken voor het nieuwe terras. Leuke tekst op de leren jas: 'Wij spoeden ons alras, naar het mooie nieuwe terras' of 'Met onze oude JLO naar het biertje op het terpplateau'.

Kunnen die shantyers niet op oude motoren en brommers de open dag van het café opluisteren? Krijgen ze vast geen jaloerse blikken van die Harlingers. Kleding is geheel anders! Geen broeiende schipperstruien en zwetende petjes, maar coole leren jekkers en stoere vliegeniersperjes. De vaandeldrager met een oude pothelm in een zijspan voorop, de Skûmkoppen on tour, live vanaf het bordes bij het café.

Afijn, als ze mijn raad opvolgen staan ons nog een paar gezellige dagen te wachten. De ene zaterdag naar de Stationsweg voor de open dag, met barbecue. De andere zaterdag naar de opening van het verbouwde establishment aan de Brantgumerwei.
En niet alles op een dag organiseren, we willen twee dagen feest! We hebben koninginnedag en de Sjonnies ook al gemist. Neem een voorbeeld aan burgemeester Cazemier, die organiseert nog een koninginnedag in augustus. Dat noem ik pas lef. 'k Zag hem gisteren nog voor het stadhuis zitten, met een papiertje en een potlood. Hij luisterde naar Oudhollandse liedjes die gespeeld werden op het carillon. 'Karrerje dat op de Stationsweg reed' en 'Op de blanke top der terpen'. Cazemier moest als in een soort quiz raden welk liedje het was. Hij had er maar één goed, deze:

"Al in een groen groen groen groen knollen knollenland,
daar zaten twee poppen heel charmant,
en de ene die blies de korfbal korfbal fluit
en de ander sloeg de trommel.
Toen kwam opeens de versspecialist
en heeft er een geschoten
en dat heeft naar men denken denken kan
de ander zeer verdroten..."

Eerder verschenen columns van Piebe Priegel