En hjir fljocht dan ús Dokkumer loakaeltsje troch 't wide Fryske lân.
Dit is neffens de hear van Mourik in seldsume foto.
De âlderen sille mei wémoed tinke oan 'e tiid dat dit in fortroud byld wie dat se alle dagen seagen.
En de jongerein lûkt miskien de noas op foar dit âlderwetske mirakel dat de spoarlyn lâns krûpte.
Ek guons binne gek op dizze nostalgie dingen. Fansels komt ús it ferske fan 't Dokkumer lokaeltsje yn 't sin.
Dêr't Henk v.d. Heide en Anneke Pater fan songen:
Yn it Dokkumer lokoaltsje
siet men rom it hiele ein.
En it siet dêr sa smûk
as men siet yn in hoek
Oh hwat riidt er dat tramke dochs fijn.
En hier spoedt ons Dokkumer Lokaaltje zich door het wijde Friese land.
Dit is volgens de heer Van Maurik een zeldzame foto.
De ouderen zullen met weemoed terugdenken aan de tijd dat dit een vertrouwd beeld was dat ze alle dagen zagen.
En de jeugd haalt misschien de neus op voor dit ouderwetse mirakel dat over de spoorlijn kroop.
Er zijn er echter ook die gek zijn op soort nostalgische zaken. Vanzelf komt dan het versje over het Dokkumer Lokaaltje naar boven.
Waar Henk v.d. Heide en Anneke Pater zongen:
| Yn it Dokkumer lokaeltsje | In het Dokkumer lokaaltje |
| siet men rom it hiele ein | Had men de hele reis de ruimte |
| En it siet dêr sa smûk | En het zat er zo knus |
| as men siet yn in hoek | als je in een hoekje zat |
| Oh hwat riidt er dat tramke dochs fijn. | Oh, wat rijdt dat trammetje toch fijn. |