In slachje om yn Hantumhuzen | Een straatje om in Hantumhuizen

De Kamphússtrjitte yn 1926

Sa stadichoan binne wy yn it doarp sels bilâne. Dit is in foto út 1926. De fotograef stiet op'e hoeke, eefkes foar de pleats dêr't doe Kornelis Botma wenne.
Hielendal lofts stiet Fedde Wielinga foar syn hûs. In trijedûbele arbeiderswenning.

Wy kinne hjir ek noch in stikje fan de toer fan 'e Herfoarme tsjerke sjen. Hantumhuzen wie doe in fleurich doarp mei hiel hwat winkels.
In smid, timmerman, skuonmakker, twa bakkers en in weinmakker en ferver.
Der wennen doe mear minsken as geiten, stie jierren forlyn yn 'Doarpsbilang'.

Oan 'e rjochterkant binne hjir noch sleatten foar'e huzen mei in brechje deroer.
Hiel moai foar't each, mar net foar de memmen. Faek bargen de bern mei stokken yn dat stjonkende wetter om.
It earste hûs op 'e foto wennen doe Bergsma's yn.

En it twadde de timmerman T. de Jong. Dy wennet der noch altyd. Dan it tredde hûs, der wenne G. Linthof, der stiet sa 't liket in frou nei de fotograef to sjen.
Yn dit hûs ha ik hiel faek west. Der wenne in kammeraetske fan my. Miskien is de frou foar 't sydrút har jong forstoarne mem? Dy ha ik net kinnen.
Hjir yn dit hûs hawwe wy, ek mei oaren stikjes foar feesten en brulloften leard.
Ek ha ik hjir yn 'e oarlogsjierren wol sliept. Myn kammeraetske sliepte op in springfearren matras. Omdat sy altyd allinne sliepte en ik lichter wie foel ik altyd op har del. Net sliepe, mar wol laitsje fansels.

De Kamphússtrjitte anno 2002


• • • •  Home | In slachje om ... | E-mail  • • • •

De Kamphuisstraat in 1926

Zo langzamerhand komen wij in het dorp zelf terecht. Dit is een foto uit 1926. De fotograaf staat op de hoek, net voor de boerderij waar Kornelis Botma woonde.
Helemaal links staat Fedde Wielinga voor zijn huis. Een driedubbele arbeiderswoning.

Wij kunnen hier ook nog een stukje van de toren van de Hervormde kerk zien. Hantumhuizen was toen een welvarend dorp met heel wat winkels.
Een smid, timmerman, schoenmaker, twee bakkers en een wagenmaker en schilder.
Er woonden toen meer mensen dan geiten, stond er jaren geleden in 'Dorpsbilang'.

Aan de rechterkant lopen hier nog sloten voor de huizen met een brugje erover.
Mooi voor het oog, maar niet voor de moeders. Vaak rommelden de kinderen met stokken in het stinkende water om.
In het eerste huis op de foto woonden toen Bergsma's.

En in het tweede de timmerman T. Jong. Die woont er nog altijd. Dan het derde huis, daar woonde G. Linthof, daar staat naar het lijkt een vrouw naar de fotograaf te kijken.
In dit huis ben ik heel vaak geweest. Daar woonde een vriendinnetje van mij. Misschien is de vrouw voor het zijraam haar jong gestorven moeder? Die heb ik niet gekend.
Hier in dit huis hebben wij, ook met anderen, stukjes voor feesten en bruiloften geleerd.
Ook heb ik hier in de oorlogsjaren wel geslapen. Mijn vriendinnetje sliep op een springveren matras. Omdat zij altijd alleen sliep en ik lichter was liet ik mij altijd boven op haar vallen. Niet slapen, maar wel lachen natuurlijk.

De Kamphuisstraat anno 2002